❀มีประโยคนึงในหนัง IL MARE ที่น่าสนใจมาก ...เขาบอกทำนองว่า... "ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักน่ะ ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก ...แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก" ❀ถ้าวันนี้คนสองคน ต่างหมดรักกันไป คงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก แต่กลับเป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจคุณนั่นเอง ที่ทำให้คุณปล่อยวางลงไม่ได้ ในยามที่ความรักคงอยู่ มักหลอกตัวเองว่า เพราะรักเขามาก ❀เขาคงเห็นความดี ความตั้งใจของเรา และรักเราตอบบ้าง ไม่มากก็น้อย และเมื่อเขาตอบรับรักของเรา ความฟูของหัวใจ มักทำให้เราก้าวล่วงไปถึงการรู้สึกยึดมั่น ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา ความรู้สึกอันนี้แหละคือจุดเริ่มของความเจ็บปวดทั้งมวล เพราะมันฝืนกฏธรรมชาติ ❀ไม่ได้บอกว่า...รักต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป เพียงแต่ถ้าเขาจะอยู่ เขาจะไป จะรักคุณมากขึ้น คงเดิม หรือลดน้อยถอยลง ก็จะเป็นเพราะคนสองคน ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว หรือเขาฝ่ายเดียว ❀ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก...แต่ในความซับซ้อนนั้น มันก็เรียบง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึง เพราะไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรสารพัดสารพัน ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในกฏเดียวกัน สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า...วันนี้เขาอยู่หรือจากไป สำคัญที่ว่า...ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน ขอให้มีความทรงจำที่ดี ... ก็เพียงพอแล้ว ❀อย่างน้อย เราก็ยังมีอะไรดีดีให้นึกถึง และยิ้มให้ความทรงจำนั้นได้

 

 

 

 

 

 

 

มาทำให้รักทำไม???

   

......วันนี้ เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้... แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป สักวันเราจะรู้ว่า สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้ เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต วันหนึ่ง หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ที่เราคิดว่าเราพึงใจ..ปรารถนา..ต้องการ..ขาดไม่ได้ เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก เวลา.. จะสอนเราเองว่า ความผูกพันกับสิ่งใดๆในช่วงเวลาหนึ่ง จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้นๆ อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง คิดเสียว่าเราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก ความผูกพันก็เหมือนกับความรัก หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก แต่ความผูกพันที่ว่า ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเองไว้กับสิ่งนั้นๆ เพราะคนเราทุกคนย่อมผูกพันกับหลายๆสิ่ง เปรียบเสมือน เรามีแก้วนำอยู่หนึ่งใบ ในยามเช้า...เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม พออากาศร้อนหน่อย...เราอาจต้องการน้ำเย็นๆ บางครั้งที่เราไม่สบาย...เราอาจต้องการน้ำอุ่น ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ... ต้องเติมสิ่งต่างๆ ในเวลาที่แตกต่างกัน ตามความเหมาะสม หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที ในแก้วใบเดียวกัน แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว..เริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา... ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่งนั้น..ไม่ผิด ถ้าเราค่อยๆ ปรับใจ..ปรับตัว ของเราเอง..ให้กลับคืนในเวลาที่ควร เพราะอย่างน้อยที่สุด..เราก็มีโอกาสได้ผูกพัน ซึ่งก็เหมือนเรามีโอกาสได้รักนั่นเอง

                             

 

วันวาน...วันนี้...พรุ่งนี้

--วันวาน--

ไม่ว่าเรื่องอะไร...ได้เสมอ

ขอเพียงเธอต้องการจะทำให้

ด้วยหนึ่งคำท่องจำจนขึ้นใจ

รักคือการให้...ให้...และให้เธอ

--วันนี้--

นิยามความรักเริ่มร้าวไหว

ก็รักคือการให้...ไม่ใช่เหรอ

เหตุใดสิ่งที่สรรหามาปรนเปรอ

กลับเป็นกำแพงกั้นเธอ...ให้ห่างไกล

--พรุ่งนี้--

จะรักเธอให้มากกว่าเดิม

ด้วยการต่อเพิ่มของนิยามใหม่

หนึ่งบทเรียนจากกาลเวลาว่าไว้

รักคือการให้...ให้เขาอย่างเข้าใจแท้จริง

 

สุดที่รัก

:❉:‧ .｡.:*･:❉:‧ .｡.:*･:❉:‧ .｡.:*･:❉:‧ .｡.:*･:❉:❉:‧ .｡.:*･: Go..To...School...!! :❉:‧ .｡.:*･:❉:‧ .｡.:*･:❉:‧ .｡.:*･:❉:‧ .｡.:*･:❉:❉:‧ .｡.:*･:  llllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll....100%            ก็ไม่รู้ว่าความรักของเราเริ่มต้นขึ้นเมื่อไร รู้อีกทีก็รักจนหมดใจล่ะ... จากวันแรกที่คบกันจนถึงวันนี้ที่เราได้ใช้ชีวิตร่วมกัน ฉันรู้แต่เพียงว่า  ------ เวลาเป็นสิ่งที่นำพาเรามาพบกัน ขอบคุณเวลาที่ทำให้เราได้มีวันนี้ วันที่มีกันและกัน ความรู้สึกในตอนนี้...ไม่มีอะไรที่ทำให้เรามีความสุขได้มากกว่านี้อีกล่ะ ขอบคุณนะบอยที่รักเค้า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าเค้าจะทำอะไร อยากให้รับรู้ไว้นะว่าเค้ารัก.... และห่วงใยบอยตลอดเวลา ขอให้เป็นอย่างนี้นานเท่านาน ไม่ต้องรักเท่าฟ้า...แต่ขอให้รักเท่าเดิม ไม่ต้องมีเพิ่มเติม...แต่รักไม่น้อยลงไป... บางเวลาที่เราทะเลาะกัน ก็มีบางล่ะลิ้นกะฟันนี่น่า จะไม่กระทบกันคงเป็นไปไม่ได้จิงม่ะ ทะเลาะกันบ้าง..หวานบ้างนั่นและรสชาติของชีวิต                                                 "รัก...รักเธอทั้งหมดของหัวใจ" รู้เอาไว้นะจ้ะ

 

 

                                                            

 

 

 

                  

ขอให้เธอจงเชื่อใจ

แล้วเราจะเดินก้าวต่อไปอย่างไม่หวาดหวั่น

อนาคตมันอยู่ที่เธอและมันก็ยังคงอยู่ที่ฉัน

ฉันคงทำได้แค่เพียงคอยห่วงใย

เพราะไม่อาจอยู่ใกล้เธอได้ในตอนนี้

คงทำได้แค่เพียงส่งความรู้สึกและความหวังดี

จากใจดวงเล็กๆดวงนี้ไปให้เธอ

เธอคือคนที่ฉันเฝ้าฝัน

เฝ้ารอให้ถึงวันที่จะได้พบเจอ

เธอคือคนที่ฉันแอบพร่ำเพ้อ

แอบละเมอคิดถึงอยู่ตลอดเวลา

เธอคือคนที่ฉันรอคอย

เหมือนหิงห้อยที่บินอยู่บนท้องฟ้า

เธอคือดวงดาวที่ทอแสงลงมา

ทำให้ฉันมีชีวิตชีวาที่สวยงาม

เธอคือคนที่คอยเตือนฉัน

ในทุกเวลาที่มันช่างเลวร้ายให้ผันผ่าน

เธอคือคนที่ฉันนั้นรอมาแสนเนินนาน

เธอคือคนที่ฉันต้องการให้มาอยู่ข้างๆใจ   

ยามเหินห่างทำให้ใจฉันคิดถึง

เธอจะซึ้งบ้างไหมเมื่อไกลกันอย่างนี้

ฉันคิดถึงทุกเรื่องราวที่ผ่านมาทุกนาที

เธอรู้ดีว่าเรานั้นผูกพันกันมากมาย

ทุกเวลาฉันมีเธอไม่เคยห่าง

คอยร่วมทางสู่จุดหมายที่ฝันใฝ่

เธอมีฉัน ฉันมีเธอตลอดไป

ไม่ว่าวันไหนเราจะก้าวเดินไปเคียงข้างกัน

เราจะเดินต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ

ฉันจะรอเธอคนดีอยู่ตรงนี้ในทุกวัน

เธอคนดีจะอยู่ไกลแค่ไหนเธอยังมีฉัน

เราจะเดินไปด้วยกันสู่ความฝันอันงดงาม

เธอเปลี่ยนไปรู้รึเปล่า

เพราะความรู้สึกเหงามันบอกฉัน

ต่อนี้ไปจะต้องทำใจหากบอกลากัน

แต่ฉันจะไม่รั้งดึงตัวเธอ

ยามใดที่เธอพร้อมจะบอก

ฉันจะไม่ตัดพ้อต่อว่าให้สงสาร

แต่จะบอกแค่ให้เก็บความทรงจำ

เผื่อสักวันที่เธอขาดใครให้คิดถึงฉันก็พอ

************